بازگشت به صفحه اصلی                         

علیه تبعیض   
سازمان دفاع از حقوق زن در ایران

 

 

 

مسجدی که مسجد نیست

 

 

نوشته شده توسط یزدان ایرانی‌مقیم دانمارک: در اخبار خواندم که مقامات شهر کپنهاک دانمارک با ساخت مسجدی توسط رژیم جمهوری اسلامی ایران(اولین مسجد واقعی‌در دانمارک) با هزینه چند میلیون دلاری موافقت کرده‌اند؛ پیش از آنکه به ماهیت و اهداف اصلی‌در ساخت این مسجد توسط رژیم حاکم بر ایران پی‌برده، و حتّی قبل از اینکه به هویت مسیحی‌خود بیندیشند و نگران فعالیتهای گروههای افراطی مذهبی‌در شهر خود باشند.
 


لازم به ذکر است هدف از نوشتن مطلب زیر اسلام ستیزی یا مخالفت با مسجد به عنوان مکانی برای عبادت مسلمانان نمیباشد، و صرفآ قصد به نقد کشیدن اهداف جمهوری اسلامی و سوء استفاده رژیم ایران و گروه های تندرو اسلامی از مساجد و محافل اسلامی، را دارم.


ابتدا، توضیحاتی‌در خصوص سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی و مجمع جهانی‌اهل بیت، بانی‌اصلی‌این مسجد ضروری به نظر می‌رسد: سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی با ادغام ۱۲ سازمان و نهاد مختلف خارج از کشور به دستور علی‌خامنه‌ای رهبر رژیم ایران از سال ۱۳۷۵با منابع مالی‌کلان آغاز به کار
 


نمود، که مجمع اهل بیت نیز یکی‌از زیر مجموعه‌های مرتبط با آن می‌باشد، البته تا قبل از این تاریخ مجمع به صورت مستقل اهداف خویش را دنبال می‌کرده است.آخرین رئیس مجمع اهل بیت محمد حسن اختری فردی با عقاید تند مذهبی‌و نزدیک به رهبر رژیم ایران می‌باشد. او چندی پیش در سخنانی گفت که "دین اسلام تا روز قیامت تنها دین برگزیده خداوند است." با مطالعه در دکترین جمهوری اسلامی در خصوص مذهب و پولهایی که در این سالها جمهوری اسلامی در سازمان و مجمع خرج کرده و همچنین اقدامات غیر قانونی‌و اتفاقات روی داده در خصوص ایرانیان ناراضی در تبعید و... باعث گردیده است که پی‌به ماهییت اصلی‌این سازمانها برده و اهداف اصلی‌آن را دریابیم. لازم است مروری بر اتفاقات روی داده در کشورهایی که سازمان و مجمع در آنها فعال بوده‌اند نماییم: جاسوسی و ایجاد تفرقه بین فعالین سیاسی و اپوزسیون خارج از ایران و در نهایت ترور و حذف فعالین سیاسی، اتفاقی که در آلمان، فرانسه، انگلیس و ... شاهد آن بوده ایم.(ترور رهبران سیاسی مخالف رژیم) تعلیم و تربیت افرادی با گرایشات متعصب دینی و تند مذهبی‌(آدمکش برای ترور سلمان رشدی) تمایل رژیم ایران برای به دست آوردن قدرت سیاسی مذهبی‌در کشورهای مختلف و ایجاد تفرقه و ناامنی در جوامع مهاجر بخصوص ایرانیان ایجاد مرکزی برای شستشوی مغزی جوانان مهاجر غیر همگام با محیط دخالت در امور داخلی کشورها توسط افراد مغزشویی و جذب شده و مزدوران نفوز کرده با صرف هزینه های بسیار برای پیشبرد اهداف و امتیاز گیری های سیاسی (کشورهایی چون لبنان، عراق، فلسطین و کشورهای حوزه خلیج فارس) کمک به گروه های افراطی مذهبی در خارج از مرزهای ایران که میتوان به روشنی نتیجه اقدامات آنها را در ترورها و انفجارهای انتحاری در بسیاری از کشورها دید، تفکر قالب در اکثر این اقدامات مسائل مذهبی میباشد. حکومت ایران فعالانه به ترویج خشونتهای مذهبی در افغانستان، عراق، لبنان و محدوده خودگردان فلسطینیها مشغول است. ایران از ستیزه جویان افراطی مذهبی پشتیبانی تسلیحاتی، مادی و معنوی میکند.جمهوری اسلامی به طور مستقیم و غیر مستقیم بیش از هر کشور دیگری مسئول مرگ افرادی است که در خشونتهای مذهبی جان خود را از دست میدهند.

بدین دلایل و مسأل دیگریست که فعالیت مجمع اهل بیت و سازمان مربوطه آن در برخی‌کشورها ممنوع گردیده است.

با توجه به مشکلات داخلی‌جمهوری اسلامی در حوزه اقتصاد، صرف چنین هزینه‌های سرسام آوری برای ساخت یک مسجد در کشوری چون دانمارک ما رأ در اهداف شوم آن به یقین می‌رساند.

شاید بتوان به دلایل فوق، ماهیت فاشیست مذهبی‌رژیم جمهوری اسلامی را نیز اضافه نمود.

اما در بعد داخلی و در حوزه مذهب نیز جمهوری اسلامی همانند سرکوب دگر اندیشان و مخالفان سیاسی دارای کارنامه سیاهی میباشد، حکومتی که: اجازه ساخت حتّی یک مسجد برای اهل تسنن در پایتخت ایران، تهران را نداده است.

خراب کردن خانقاه دراویش گنابادی (شاخه‌ای از مسلمانان) در شهر قم و دستگیری، شکنجه و زندانی کردن عدّه زیادی از آنها.

در قوانین جمهوری اسلامی تبعیض براساس مذهب وجود دارد: طبق قانون اساسی‌جمهوری اسلامی ايران، مذهب رسمی‌تشيع است. ساير فرق اسلامی و هم چنين زرتشتی، مسيحی‌، کليمی از جمله اديانی هستند که به رسميت شناخته شده اند و حال آنکه پيروان اديان ديگری چون بهائی در ايران زندگی‌می‌‌کنند و يا اساساً عده ای اعتقاد به مذهب خاصی‌نداشته و پيرو احکام اخلاقی‌و نه الهی هستند.متاسفانه برای چنين گروه‌ها و مذاهبی هيچ حقی‌در قانون منظور نشده و آنها ازکليه حقوق مدنی، سياسی، اجتماعی و فرهنگی‌خود محروم هستند، پیروان ادیان موجود در ایران که از آنها در قانون اساسی‌نامی‌برده نشده است و حتّی پیروان ادیانی که در قانون اساسی‌از آنها نام برده شده‌اند مورد اذیت و آزار قرار گرفته و بسیار شاهد احکام اعدام افرادی صرفاً به علت داشتن گرایش مذهبی‌خاص بوده ایم.

به ایجاد مناطقی با تمرکز مسلمانان منجر شود، امری که باعث تقسیم جمعیت شهرهای مدرن بر اساس عقاید مذهبی‌آنها میشود و احتمال تشدید اختلاف میان مسلمانان و غیر مسلمانان رأ تقویت می‌کند.

و کلام آخر: امید آن میرود که دولتمردان دانمارک با توجه به مجوز ساخت چنین مکانی، رژیم ایران را در خصوص آزادیهای فردی و مذهبی‌شهروندانش که منجر به تعقیب، دستگیری، شکنجه و اعدام افراد با گرایشات خاص مذهبی‌و سیاسی می‌باشد رأ تحت فشار قرار دهند.


قرار است که این مقاله در هفته جاری در روزنامه کیهان لندن چاپ شود